Pielęgnowanie rąk

Ręce powinny być białoróżowe, suche, ciepłe i giętkie — oto jakie są cechy zdrowych rąk. Ładne i wypielęgnowane ręce są wielką ozdobą i warto im poświęcić swoją troskę.

Ręce narażone są ciągle na stykanie się z czynnikami szkodliwymi czy to w gospodarstwie domowym, czy w pracy zawodowej. Czynniki te mogą niekorzystnie odbić się na skórze rąk przyspieszając jej zniszczenie i starzenie się. W gospodarstwie domowym trzeba używać do prania i czyszczenia środków najlepszej jakości, najmniej drażniących skórę. Po każdym moczeniu zaraz skórę natłuszczać, bowiem środki chemiczne stosowane w gospodarstwie pozbawiają ją naturalnej ochrony, jaką jest łój wydzielany przez gruczoły łojowe. Używanie do mycia rąk dobrego przetłuszczonego mydła na pewno się opłaci, bowiem jest ono łagodniejsze i mniej uszkadza skórę niż mydła silnie alkaliczne i proszki do prania. W gospodarstwie domowym trzeba zmniejszyć w miarę możliwości styczność z wodą i proszkiem do prania. Przy myciu naczyń kuchennych należy posługiwać się szczotkami na długim kiju. Wiele czynności można wykonywać w rękawiczkach gumowych. Jeśli skóra rąk jest zdrowa, dobrze znosi rękawiczki gumowe. Przy chorej skórze rękawiczki gumowe nie są wskazane, bowiem mogą jeszcze nasilać objawy chorobowe. Niekiedy włożenie bezpośrednio na rękę rękawiczki bawełnianej, a na nią dopiero rękawiczki gumowej umożliwia używanie rękawiczek gumowych. W pracy zawodowej stosuje się obecnie kremy ochronne, które mają duże znaczenie dla ochrony skóry. Kremy ochronne wciera się przed zaczęciem pracy i po każdym umyciu rąk. Również w pracy należy używać do mycia rąk mydlą możliwie w najlepszym gatunku.

Staranne utrzymywanie rąk jest jednym z warunków dobrego samopoczucia. Podstawą pielęgnowania rąk jest utrzymanie ich w czystości, a szczególną uwagę trzeba zwracać na czystość paznokci. Paznokcie powinny być przycięte równo i stosownie do wykonywanego zawodu. Podstawowym zabiegiem jest mycie w ciepłej wodzie zmiękczonej przez dodanie 1/2 łyżeczki boraksu na litr wódy, dobrym przetłuszczonym mydłem i miękką szczoteczką. Wycierać ręce należy suchym ręcznikiem, bowiem ręce wycierane ręcznikiem wilgotnym łatwo pierzchną. Wychodzenie na powietrze z niedokładnie wytartymi rękami, gdy jest zimno i wietrzno, powoduje zaczerwienienie i pierzchnięcie skóry. Po każdorazowym umyciu dobrze jest wetrzeć w skórę rąk specjalny krem do rąk; zawsze należy wcierać krem wieczorem. Dobrze działa na ręce gliceryna zmieszana ze spirytusem w równych częściach z dodaniem kilku kropli cytryny, lub gliceryna z sokiem z cytryny (1 łyżka stołowa gliceryny i sok z 1 cytryny).

Do utrzymania gładkiej skóry na rękach przyczyniają się kąpiele rąk. Można kąpać ręce w wodzie słonej, dodając 10 dkg soli na litr wody. Kąpiel powinna trwać około 20 minut, a woda powinna przez cały czas być możliwie najcieplejsza. Po tej kąpieli myje się ręce wodą zwykłą i mydłem i wciera krem odżywczy. Kąpiel w oliwie 1 raz w tygodniu pozwoli na utrzymanie rąk w dobrym stanie. Oliwę lub olej jadalny, np. olej sojowy, podgrzewa się do temperatury przyjemnej dla skóry rąk. Kąpiel w oliwie powinna trwać około 10 minut, potem myje’ się ręce w ciepłej wodzie delikatnym mydłem i wciera krem odżywczy. Oliwę do kąpieli można używać kilkakrotnie.

Przy zniszczonych rękach można również uzyskać dużą poprawę, jeśli wieczorem po myciu wciera się w nie dokładnie odżywczy dobrze wchłaniający się krem, zawsze wmasowując od czubków palców w kierunku nadgarstka, a następnie zakłada bawełniane rękawiczki na całą noc. Rękawiczki powinny być jasne i często prane. Zgrubienie naskórka usuwa się pumeksem, przy tym przyjemniejszy w użyciu jest pumeks naturalny. Pumeksem trzeba trzeć lekko, tak aby nie zetrzeć naskórka i nie wywołać krwawienia.

Ciemne plamy, które powstają przy pracy w gospodarstwie, zwłaszcza przy obieraniu warzyw, można usunąć sokiem z cytryny lub sokiem z rabarbaru. Sok z cytryny jest również dobrym środkiem do usuwania żółtych plam z nikotyny. Do tego celu dobrze nadają się skórki cytryny po wyciśnięciu soku. Paznokcie trzeba utrzymywać czysto. Wszystkie powinny być równo obcięte. Bezpośrednio po myciu przy wycieraniu rąk powinno się odpychać naskórek otaczający paznokieć. Można go też odpychać specjalną pałeczką umaczaną w oliwie. Jeśli naskórek, mimo odpychania, jest bardzo widoczny, wycinamy go specjalnymi nożyczkami albo cążkami, po wymoczeniu palców w wodzie z dodatkiem mydlą (a nie proszku do prania). Zarówno w nożyczkach, jak i w cążkach ostrze trzeba przetrzeć spirytusem albo spirytusem salicylowym, aby je zdezynfekować, bowiem przy wycinaniu skórek można się skaleczyć i brudnym ostrzem wprowadzić zakażenie. Zawsze takie niebezpieczeństwo istnieje, gdy manicure wykonuje manikiurzystka, gdyż tylko niewiele manikiurzystek dezynfekuje dla każdej klientki cążki i miseczkę w której moczy się ręce.

Przy dobieraniu koloru lakieru do paznokci rąk, trzeba pamiętać, że dla kobiety pracującej najwłaściwszy jest kolor jasny, przy tym kolor lakieru powinien harmonizować z kolorem kredki do ust. Lakieru nie powinno się zbyt często zmywać, bowiem środki do zmywania lakieru, a zwłaszcza aceton, bardzo wysuszają paznokcie i powodują łamanie się ich i rozdwajanie. Przy łamiących się paznokciach wskazane jest moczenie ich w ciepłej oliwie podgrzanej na parze. Jeśli jednak mimo tych zabiegów paznokcie nadal się łamią, trzeba na pewien czas zrezygnować z lakierowania paznokci.

Tak zwane „kwitnienie paznokci”, które polega na występowaniu na powierzchni paznokci białych plamek, nie jest żadnym groźnym objawem. Przyczyna tego zjawiska nie jest dokładnie poznana. Występuje najczęściej u młodych osób i znika, nawet bez leczenia.

Podobne wpisy